Laatste Nieuws

Verslag canicrosswedstrijd Genendijk 25 maart 2018

Dit weekend organiseerden Johny en Patricia, leden van ons club, samen met hun team de canicrosswedstrijd in Genendijk. Omdat de wedstrijd slechts op een half uurtje van Genk plaatsvond, werden onze nieuwe leden aangemoedigd om deel te nemen. Na een sessie start-to-canicross is het altijd leuk om de theorie in de praktijk om te zetten. Zes van onze leden liepen zo hun eerste wedstrijd ooit. Cindy en Silke schreven een verslag over deze mooie ervaring.

Verslag canicrosswedstrijd Genendijk geschreven door Cindy en Silke

Op zondag 25 maart 2018 liepen wij (Cindy en Silke) onze eerst canicrosswedstrijd ooit. Samen waren we gestart aan de start-to-canicross en we wilden nu wel eens graag zien wat zo een wedstrijd net inhield. Om ons voor te bereiden zijn we zaterdagochtend dan ook het parcours gaan verkennen. Hierbij liepen we al eens verkeerd en we vonden het een zwaar, maar tof parcours. Zondag was dan de grote dag. Hiervoor stonden we al om 9u paraat in Genendijk, en dat terwijl het uur net verzet was: vroeg voor ons ????. Bij het vertrek van de bike waren we erg onder de indruk van de snelheid van de honden. Om 11u was het dan aan ons. We namen ons voor ons gewoon te amuseren en dat is ook erg goed gelukt. We zijn een aantal keer ingehaald, maar dit kon de pret niet bederven: we waren heel blij dat we de finish heelhuids gehaald hebben. Als afsluiter werd ook nog de kidsrun gelopen. We zijn blij dat we deel mogen uitmaken van zo een enthousiaste club!

foto1foto2

Met dank aan Cindy en Ludo voor de foto’s!

8ste canicrosswedstrijd Genk

We keken allemaal uit naar zondag 28 mei 2017, de 8e editie van de canicrosswedstrijd van Mijn Hond Genk. Het was voor Nico, Joni en mezelf de 1e keer dat we als lid van de club hieraan mee hielpen.

Dus zaterdag 14u waren we aanwezig op de locatie te Sledderlo. Hier kregen we van Tamara en Vince de werkverdeling. We wisten wat er moest gebeuren: mannen weg met de auto’s om alles op te halen en de vrouwen zakjes vullen met de attenties van alle sponsors. Alles verliep heel vlot. Eens de mannen terug waren met al het materiaal (tafels, stoelen, tenten, drank, …) kon de opbouw echt van start gaan. Na een kleine 3uur stond alles klaar. Er was goed werk geleverd ondanks de hitte, 31°C. We werden hiervoor bedankt met een lekkere hamburger, satés en drank. Voldaan reden we weer naar huis. Er bleven er ook slapen op de locatie zelf. Een paar uur later moesten we weer klaar staan voor de grote dag…

Lees meer: 8ste canicrosswedstrijd Genk

Paul en de Sledderlo runners

In onze club draait het vaak rond hondjes en lopen met hondjes. Toch kunnen we elkaar ook motiveren om naast het lopen met hondjes, te lopen met mensen. Paul werd instructeur voor de start-to-jog in Genk. Naast het begeleiden gaf hij ook vorm aan zijn loopgroepje: van een groep onbekende mensen naar een groep vrienden. Hij stimuleerde, inspireerde, boekte fantastische resultaten en hij heeft zo een plaatsje veroverd in het hart van ‘zijn’ lopers. Hij vertelt hieronder zijn verhaal. Bedankt Paul!

 

 

Een jaar geleden stelde Eva via de FB-pagina van MHG de vraag of er kandidaten waren om start-to-jog-instructeur te worden in Genk. Toen Sandra en Ludo zich kandidaat stelden om de groep Bret-Gelieren op zich te nemen twijfelde ik om dit ook te doen: “Is dit wel iets voor mij” en “Ga ik dit kunnen”? Maar uiteindelijk nam ik de uitdaging aan en besloot om de groep van Sledderlo te begeleiden.

Na enkele vergaderingen was het in februari zo ver: 20 onbekende mensen met 0 loopervaring stonden voor mijn neus… Alweer ging er vanalles door mijn hoofd: “Ga ik ze kunnen motiveren? Gaan ze dit volhouden? Gaan ze het slechte weer trotseren? En vooral: gaan ze gespaard blijven van blessures?”

Tot mijn grote verbazing ging het prima: de sfeer zat meteen goed en iedereen was ècht gemotiveerd. 5 personen moesten afhaken met blessures, de andere 15 lopers haalden het.

Al voor het einde van de start-to-jog-sessies kwam de vraag uit de groep om verder te blijven lopen, 2 x per week. Met zo’n gemotiveerde mensen leek me dat echt geen opdracht.

En na enkele weken training zochten sommige lopers al een nieuwe uitdaging: of we niet voor de 10 km konden gaan in Dwars door Hasselt? Na wat opzoekwerk vond ik een goed trainingsschema en in augustus begonnen we er aan. Zelfs een canicross-training werd geïntegreerd (met dank aan Wouter, Koen, Ziggy en Odin voor de hulp) en dat werd met veel enthousiasme onthaald.

Op 9 oktober, onder een stralende zon, was het zo ver. Enkele mensen liepen de 5 km en met 5 enthousiastelingen liepen we de 10 km en dat zelfs onder het uur. Hier kon ik alleen maar ontzettend trots op zijn!

Ondertussen waren we ook al met een andere uitdaging bezig: “van start-to-jog naar start-to-Levensloop”. Met ons kleine groepje moesten we proberen om 24 u wandelend/lopend te overbruggen voor Levensloop 2016 en dit met de bedoeling zoveel mogelijk geld bij elkaar te brengen voor onderzoek naar kanker en begeleidng van kankerpatiënten. We namen 500 euro als streefdoel, zochten (en vonden) sponsors, verkochten Levensloop-attributen en de inschrijvingen kwamen zo vlot binnen dat we uiteindelijk met 35 “Sledderlo-runners” aan de start kwamen.

Aan het einde van de 24 uur hadden we het mooie bedrag van 1774 euro bij mekaar gehaald. MHG was trouwens ook goed vertegenwoordigd met Koen, Eva, Wouter, Raf, Michaël en Elke èn niet te vergeten Vince en Tamara die om 3 u ’s nachts ineens voor onze neus stonden om een uurtje mee te lopen uit sympathie, super gewoon. Toen daarbovenop het bericht binnen kwam over de goede resultaten op het EK in Tsjechië kon het weekend niet meer stuk!!!

Wat begon als iets totaal onbekend (en voor mij een grote uitdaging) is geëvolueerd naar een hechte vriendengroep. En de volgende stap? De 10 miles van Antwerpen? Of misschien wel het aanschaffen van een hond en dan… start-to-canicross…?

Fotopaul 

 

Trainingsweekend 03-05 maart 2017

Dit weekend vond ons jaarlijks trainingsweekend plaats. 

Het recept: 

* Huis 

* Zon 

* Toplocatie 

* Fantastische mensen 

* Honden gebeten door het lopen 

 

De bereiding 

* Voorbereiding door mezelf en ons topbestuur 

* Laat de trainingen begeleiden door gemotiveerde trainers die oog hebben voor hun groep en hun honden 

* Laat de keukenhulp gebeuren door dames/heren die zonder na te denken de handen uit de mouwen staken 

* Kies lopers die zonder brokken en met de glimlach de trainingen afwerken 

 Overgiet dit brouwsel met de brave hondjes, lieve kindjes en zalig weer … even laten sudderen en je kan alleen maar bevestigen dat het een zeer goed recept is J Dit smaakt uiteraard naar meer! 

Natasja en Jannick werden gevraagd om een verslag te schrijven van het weekend. Zij namen voor de eerste keer deel. Geniet nog na van hun verhaal!

Geschreven door Tamara Gregoor

 

 

Het is vrijdag, eindelijk! Hier hebben we naar uitgekeken. Met een volgepropte auto en veel goede moed vertrekken we richting Schleiden voor ons eerste trainingsweekend. 

Na een goed anderhalf uur rijden komen we aan in een gezellig stadje met kabbelende riviertjes, velden, en enkele ‘heuveltjes’ (waarvan we durven denken dat er wel enkele op het programma zullen staan). 

Eens iedereen geïnstalleerd is, worden we uitgenodigd voor een briefing over het verloop van het weekend. Hier wordt meteen duidelijk dat we gaan afzien, maar tegelijk ook goed in de watten zullen gelegd worden. Met een hapje en een tapje en een gezellige bende, wordt de eerste avond ingezet. 

Zaterdagochtend, tijd om de eerste training aan te vatten. Een pittige ochtendjogging brengt ons naar de plaats van vertrek van zowel de korte als de lange omloop. De kuiten zijn in ieder geval al goed opgewarmd en we krijgen al een klein hongerke…ideaal want om 8u30 staat er ons een uitgebreid ontbijt te wachten. 

Even tijd om de hondjes uit te laten en ons klaar te maken om de eerste training met de hondjes aan te vatten. Alle baasjes en zeker ook de hondjes (de lokale bevolking zou dit zeker beamen), hebben er duidelijk zin in. In de voormiddag liepen we zowel Jannick als ik de korte omloop, op een prachtig parcours en met prachtig weer. 

Na een lekkere, verse broccoli-pastinaaksoep hadden we weer genoeg energie om de derde en laatste training van de dag aan te vatten. Jannick waagde zich met Oscar aan de lange omloop, Ik liep met onze jongste energiebom nogmaals de korte afstand. Met Tamara en Cooper voorop, deed Phil extra goed zijn best…zalig! Wat later kwamen ook Oscar en Jannick, beiden moe en voldaan, aan bij het hotel. 

Tijd voor een vieruurtje, een douche en op naar restaurant ‘Comme chez mon chien’ waar heerlijk vers gemaakt stoofvlees met vers gesneden frietjes op het menu staat. Dat heeft gesmaakt! 

Als afsluiter van deze eerste trainingsdag krijgen we nog een interessante presentatie van Sarah over het masseren bij honden gevolgd door een quiz, met bijhorende quizmasters van het Maaskantje J. Van zingen met een citroen in de mond, tot beschuiten eten, en gooien met waterflesjes…de sfeer zat goed, wat een gezellige bende! (#teamschoppenforthewin) 

En zo zit de eerste dag erop, op naar de volgende! 

Zondagochtend, opnieuw lekker vroeg, staat er weer een hele bende (de ene al wat frisser dan de andere J) klaar om de ochtendjogging aan te vatten. Deze keer lopen we richting vertrekpunt van de bike-omloop, onze kuiten zouden het geweten (wederom) hebben. 

Na een, alweer uitgebreid, ontbijt zijn we klaar voor de volgende training. Onze Oscar heeft opnieuw de eer om de lange afstand te lopen, dit keer met mij. Jannick neemt Phil nog een keertje mee op de korte afstand. Het leek alsof Oscar het parcours nog kende van de dag ervoor, hij heeft zich dan ook perfect weten te doseren (ofwel voelde hij aan dat het bij het baasje ook allemaal niet meer zo soepel ging). Rustig klimmen om dan alles te geven in de afdaling, genieten genieten genieten! Phil had zich ook weer volledig gegeven op de korte afstand, deze keer met Johny en Kai als ‘hazen’ van dienst.

Terug aan het hotel, stond er ons opnieuw een lekker verse lunch op ons te wachten. De pasta met spinazie en kip was ideaal om weer kracht op te doen voor de zesde en laatste training van het weekend. 

Bergop richting start, klaar om in groep te vertrekken op de bike-omloop. Eens boven merkte Jannick dat hij het harnas van Oscar niet bij had…dan maar een extra training om het harnas beneden te gaan halen. Met een beetje vertraging begonnen we dan toch aan de laatste training, de hondjes hadden blijkbaar geen last van vermoeidheid en hebben nog een laatste keer alles gegeven. 

De trainingen zitten erop, tijd om in te pakken en op te ruimen. 

Nog een groepsfoto voor we voor een laatste keer de (al wat stijve) beentjes onder tafel mogen schuiven. Dit keer voor verse pannenkoeken. Na een feedback- en fotomoment krijgen we allemaal nog een mooie attentie van de club en begint iedereen stilaan naar huis te vertrekken. 

Om af te sluiten willen we graag iedereen bedanken voor deze geweldige ervaring. Het was leuk om te zien hoe iedereen elkaar hielp en voor een gezellige sfeer zorgde. Een dikke chapeau voor Vince en Tamara voor de organisatie. Ook het keukenteam, bedankt voor de heerlijke maaltijden. Patrick en Koen, bedankt om een leuke quiz in elkaar te steken. De fotografen, dikke merci voor alle leuke foto’s. Martine, bedankt voor de leuke sleutelhangers en omdat we zeker niemand willen vergeten…nogmaals dikke merci aan iedereen J 

Wij hebben er van begin tot eind van genoten en zijn er volgend jaar héél graag terug bij. 

Jannick, Natasja, Oscar & Phil

Geschreven door Jannick Mulkers en Natasja Versavel 

 

Trainingsweekend2017

15-16 oktober 2016 EK Canicross/Bike-jöring Tsjechië

In het weekend van 15 en 16 oktober vond het EK Canicross/Bike-jöring plaats in Tsjechië. Een grote BEL delegatie nam deel waarvan 16 leden van Mijn Hond Genk. Voor Delphine en Aurélie, onze zusjes Verbeke, was dit de eerste keer. Hun mama Dominique was mee om hen van alle mogelijke logistieke steun en aanmoedigingen te voorzien.

Lees mee hoe zij voor hun eerste deelname getraind hebben en hoe zij dit evenement ervaren hebben.

Qua voorbereidingen naar het EK toe hebben we vooral onze hondjes getraind. Dit hebben we gedaan door hen voor de fiets/step te trainen en door met hun langere afstanden te lopen. Delphine heeft de lange afstand ook op wedstrijd niveau ingeoefend met Mystique. Ik had tot dan toe nog geen lange afstand gelopen met Margot op wedstrijd niveau dus dat was sowieso al een primeur voor mij. Onze conditie hebben we trachten zo hoog mogelijk te krijgen maar we wisten beiden dat ons niveau nooit sterk genoeg zou zijn voor de competitie in Tsjechië. Onze doelstellingen waren om het EK te kunnen uitlopen en zonder blessures aan te komen. Ook wilden we er alle twee plezier aan beleven.

Eenmaal in Tsjechië aangekomen wisten we dat het voor ons alle twee een zwaar parcours ging zijn. Donderdag en vrijdag zijn we de korte en lange afstand gaan inwandelen met de honden om te verkennen wat er ons te wachten stond. Het parcours was niet zeer technisch maar wel zwaar qua hellingsgraad. We wisten dat het een zwaar weekend zou worden, ook voor onze woefers want zij waren de geziene hellingen zeker niet gewoon.

Zaterdag was het dan zo ver, de eerste etappe van het kampioenschap. Delphine moest als eerste starten met Mystique, een 10 minuten voor mij en Margot. Deze dag verliep voor beiden teams wat moeizamer omdat de honden zeer onder de indruk waren van het hele gebeuren. Onderweg schrokken ze van het lawaai en hielden ze zich in tijdens het lopen. Maar we waren beiden tevreden met het resultaat, we stonden namelijk niet als laatste. Met de uitslag bekend van de eerste dag, gingen we met een goed gevoel terug naar de camping. s’ Avonds gingen we samen met Kristine, Jef, Sandra en Ludo naar het diner dat op het terrein werd gehouden. Daar kregen we te horen dat de start voor zondag één groep start zou zijn per categorie. Voor ons betekende dit dat we met een 65tal duo’s zouden moeten vertrekken. We zagen dit alle twee niet zitten, zeker omdat er te weinig plaats zou zijn om de honden uit de heisa te kunnen houden. Maar er kon niets meer aan veranderd worden en dus zouden we de zondag wel zien hoe het zou verlopen.

Zondag was het de fameuze groepstart in onze categorie en daarbovenop ook nog eens de lange afstand. Ik had vooral schrik dat de andere honden zouden uithalen naar Margot, zeker omdat we op één lijn met 27 lopers stonden verspreid over 25 meter. Delphine had extra stress omdat een groepstart met Mystique niet evident is. Voor de wedstrijd wisten we dat we alle twee op de derde lijn moesten vertrekken en hadden we samen afgesproken om deze wedstrijd als team te lopen. We gingen wachten met starten totdat alle rest weg was, dan konden we samen als team de wedstrijd trotseren. Zo zouden de hondjes ook sterker staan omdat ze konden samenwerken. Eenmaal het startschot gegeven was zijn we samen aan de lange afstand begonnen. Doordat we een paar tellen extra waren blijven staan kon onze inhaalreis op een rustigere manier gebeuren. En zoals gedacht stonden onze meisjes er sterker voor en waren ze minder snel onder de indruk van alle drukte en hebben ze ons verrast door het hele parcours mooi te blijven werken. Ook het inhalen was op deze manier voor Mystique een succes. Door samen het parcours met ons viertjes te kunnen trotseren zagen we de eindmeet al sneller naderen als verwacht. En wat voor ons de ervaring zo geweldig heeft gemaakt is dat we het samen hebben kunnen ervaren en hiervan hebben we enorm genoten. Een mooi voordeel was dan weer dat we ook in ons eindresultaat gestegen waren.

Nadien hebben we ook nog samen met Danny de relais gelopen, om deze ervaring ook te kunnen meepikken met het hele EK gebeuren. Ik heb samen met Margot de start voor onze rekening genomen, deze verliep wat minder omdat Margot precies al wat moe was van de hellingen van de lange afstand. Danny heeft echter veel ingehaald met de snelle Kai en vertrok als een speer. Delphine heeft de wedstrijd mogen afsluiten met Bono, ook dit duo heeft een mooie wedstrijd samengelopen.

Tot slot willen we alle leden van Mijn Hond Genk bedanken die aanwezig waren op het EK. Zij hebben ervoor gezorgd dat deze ervaring een unieke ervaring werd voor ons. Dankjewel voor alle hulp die ons geboden werd, zo wisten we toch een beetje wat ons te wachten stond. We vonden het beiden een enorm leuke ervaring om mee te maken. Niet enkel voor het lopen maar ook om de sfeer rond het hele EK gebeuren mee te maken. Volgend jaar zijn we zeker weer van de partij!

Geschreven door Delphine en Aurélie Verbeke

 Zusjes